Ik bekijk de natuur door ‘ogen zonder taal’.
Ik zoek fragmenten en organische vormen,
los van het oorspronkelijke landschap. 
Vanuit deze natuurindrukken zal schilderend
een nieuw landschap ontstaan op het doek.
Het schilderen zelf volgt het proces van het groeien,
het zoeken naar  het licht.

De landschappen zijn landschap in ons.
Daarom schep ik ze;
als ik ze schep, bestaan ze.
(…)
Wat we zien, is niet wat we zien, maar wat we zijn.

Pessoa
Uit ‘Boek der rusteloosheid’